Zespół Szkół Nr 4 w Pawłokomie

Zespół Szkół nr 4 - Szkoła Podstawowa w Pawłokomie

Adres:
Pawłokoma
36-065 Dynów
tel/ fax.: (016) 65-22-030

tel. pokój nauczycielski: (016) 6522031
tel. kom.: 606881102

Strona www szkoły:  www.pawlokoma.pl  

Email:  marmo10@wp.pl

Dyrektor:
Marek Mołoń

Historia szkoły w latach 1914 - 1939

W okresie międzywojennym Pawłokoma liczyła około tysiąca mieszkańców, z czego około 70% stanowili Ukraińcy. Współżycie mieszkańców układało się zgodnie, wiele było małżeństw mieszanych polsko-ukraińskich.

Według spisu z 31.09.1921 roku, liczba ludności w Pawłokomie wynosiła 1039, z czego 298 osob to ludzie wyznania rzymskokatolickiego, 724 - grekokatolickiego i 8 osob wyznania mojżeszowego.

W Pawłokomie funkcjonowały dwie szkoły: polska i ukraińska.

Szkoła polska w latach 1914 - 1920 była tak zwaną "eksponówką", nauczano tu w języku polskim. Od roku 1924 była to szkoła jednoklasowa (na podstawie pism składanych do Rady Szkolnej Powiatowej w Brzozowie z roku 1928). Kierowniczką placówki była pani Maria Kośmider. Do szkoły tej uczęszczali uczniowie wyznania rzymskokatolickiego.

Druga szkoła - z językiem ukraińskim - była dwuklasowa. Tutaj kształciły się dzieci z rodzin grekokatolickich. W szkole tej oprócz nauczycieli ukraińskich pracowali także Polacy. Kierownikiem był pan Mikołaj Lewicki.

W latach 1924 - 1931 w jednoklasowej polskiej szkole uczyło się 53 uczniów, a w dwuklasowej ukraińskiej 177. Szkoła polska mieścila się w budynku, który znajdował się w pobliżu dzisiejszego cmentarza. Na dawnym placu szkolnym pozostało obecnie tylko kilka drzew. Szkoła ukraińska znajdowała się w budynku, w którym do września 1998 roku uczyła się młodzież.

Historia szkoły w latach 1939 - 1959

Okres wojenny był tragiczny w dziejach Pawłokomy. Wielu Polaków opuściło wieś w obawie o własne życie. Szukali oni schronienia w innych miejscowościach. Także wielu Ukraińców wyjechało lub ukryło się, niektórzy zostali wywiezieni w ramach akcji "Wisła". Spłonęło wiele domów.

Wydarzenia te są ściśle związane ze szkołą. Po wojnie uczniowie rekrutowali się z rodzin które przybyły z różnych terenów: Dynowa, Bachórza, Hłudna i innych. Życie pawłokomskiej szkoły zaczynało się od nawa.

Bardzo mało wiadomo na temat szkolnictwa w okresie II wojny światowej. W archiwach szkolnych znajdują się arkusze ocen uczniów urodzonych w 1933r., którzy uczęszczali w latach 1949-51. Uczniowie rozpoczynali naukę w klasie czwartej, a kończyli w szóstej.

W klasie piątej i szóstej uczyli się języka francuskiego (ustalono na podstawie arkusza ocen). Od roku szkolnego 1951/52 wprowadzono naukę języka rosyjskiego.

Po wojnie budynek polskiej szkoły został rozebrany, prawdopodobnie na opał. W resztkach budynku schroniły się rodziny powracające, nie posiadające własnych domów.

W budynku szkoły ukraińskiej powstała szkoła polska. Uczyła się w nim młodzież do 1998 roku, to jest do momentu oddania do użytku nowego obiektu szkolnego. W budynku dawnej szkoły mieszkał i pracował długoletni pracownik szkoły pan Edward Kędzierski. Pełnił on tę funkcję w latach 1949-1980. Pan Edward Kędzierski pracował jeszcze jako nauczyciel do kwietnia 1986 roku. Długoletnią nauczycielką tej szkoły była także pani Weronika Szczawińska, która rozpoczęła pracę nauczycielki w roku 1951 i wykonywała ją do roku 1985. W latach pięćdziesiątych w szkole pracowały także panie: Zofia Sochacka i Maria Bielec (dokładnych dat nie udało się ustalić).

Historia szkoły w latach 1959 - 1994

Do roku 1959 szkoła była sześcioklasowa, od września tegoż roku wprowadzono klasę siódmą. Od 1967 roku rozpoczęto nauczanie w klasie ósmej.

Dotychczasowy budynek już nie wystarczał na potrzeby szkoły ośmioklasowej. Dlatego nauka odbywała się także w&nbso;dwóch salach budynku, w którym obecnie znajduje się Dom Ludowy.

W latach siedemdziesiątych uczęszczało do szkoły około 100 dzieci. Nauka odbywała się w klasach łączonych.

W tym mniej więcej okresie pojawiły się glosy o konieczności budowy nowej szkoły, gdyż dotychczasowy budynek nie odpowiadał wymaganiom szkolnym. Powstał Społeczny Komitet Budowy Szkoły. Zaczęto gromadzić środki, materiały budowlane (pustaki, drewno, wapno). Trudno było jednak uzyskać zgodę na budowę. Kilkakrotnie zmieniano plan budynku. Ciągle brakowało funduszy na tę inwestycję.

Tymczasem budynek szkolny był w coraz gorszym stanie. Wymagał remontu, na który nie było pieniędzy. W 1980 roku, po wyprowadzeniu się ze szkoły pana Kędzierskiego, część mieszkalną przeznaczono na sale lekcyjne. Od tej pory lekcje odbywały się w jednym budynku, w którym znajdowało się pięć izb lekcyjnych.

Po Przejściu Pana E. Kędzierskiego na emeryturę stanowisko dyrektora szkoły objęła pani Zdzisława Kurasz i kierowała pracą szkoły do roku 1985.

Następnie dyrektorem szkoły została pani Anna Chrapek, która sprawowała tę funkcję do roku 1994.

Budynek szkolny doczekał się większego remontu dopiero w roku 1992. Wtedy to wymieniono drzwi, część podłóg, wyremontowano piece, poprawiono elewację. Mimo renowacji budynek i tak nie spełniał podstawowych wymogów do nauczania.

Z powodu braku sali gimnastycznej zajęcia wychowania fizycznego odbywały się na powietrzu wtedy, gdy sprzyjała aura. Natomiast w czasie deszczowj pogody w korytarzu szkolnym, w wyjątkowo trudnych warunkach. Dwie klasy w szkole były to klasy przejściowe, co dodatkowo utrudniało pracę nauczycieli i uczniów. Każdorazowe otworzenie i zmknięcie drzwi, przejście jakiejś osoby zakłócało porządek lekcji, powodowało rozproszenie uwagi uczniów.

Do 1994 roku zajęcia lekcyjne odbywały się także w małej salce na strychu, bez ogrzewania piecowego. Zimą źródłem ciepła w tym pomieszczeniu był piecyk elektryczny. Tutaj też ulokowany został posiadany księgozbiór. Sytuacja taka trwała do końca czerwca wspomnianego 1994 roku, kiedy to postanowiono, że pomieszczenie na strychu będzie przeznaczone wyłącznie na bibliotekę. W takich warunkach do roku 1993 uczyło się w szkole osiem klas i zerówka.

W styczniu 1993 roku klasa "O" została przeniesiona do nowej, pięknej sali, znajdującej się w nowopowstałym budynku remizy strażackiej. Stworzono w ten sposób dzieciom sześcioletnim bardzo dobre warunki do nauki. Uczniowie mieli do dyspozycji dużą, jasną salę, wc wewnątrz budynku, bierzącą wodę - tego wszystkiego pozostali uczniowie mogli tylko pozazdrościć.

Przeniesienie zerówki odciążyło szkołę, ale i tak było w niej bardzo ciasno. Z roku na rok rosła liczba dzieci. W ciasnych, niedużych salach z trudem mieściły się potrzebne stoliki, niełatwo było wstawić jakikolwiek sprzęt. Niewielkie okna wpuszczały zbyt mało światła, skromne zale mieściły niewiele powietrza. Warunki pracy były bardzo ciężkie.

Historia szkoły w latach 1994 - 2008

Dnia 1 września 1994 roku funkcję dyrektora szkoły objęła pani mgr Irena Bilska. Po wielu latach starań uzyskano pozwolenie na budowę nowego obiektu. Marzenia o nowej szkole zaczęły przybierać realny kształt jesienią tegoż roku. Wtedy to dzięki wielu zabiegom pana Wójta Gminy Dynów inż. Stanisława Woźnego, przy wsparciu Społecznego Komitetu Budowy Szkoły oraz przy ogromnym zaangażowaniu mieszkońców wsi przystąpiono do budowy nowej szkoły. Koszty w większości były pokrywane przez Urząd Gminy Dynów, który był głównym inwestorem. Prace trwały do 1998 roku.

Dnia 20 września 1998 roku odbyła się uroczystość przecięcia wstęgi przy oddawanym do użytku nowym gmachu szkolnym. Ksiądz proboszcz Ludwik Pietrycha odprawił mszę świętą oraz poświęcił nowy budynek szkolny.

Dzisiejsza szkoła jest urzeczywistnieniem marzeń wszystkich mieszkańców wsi, władz gminy, nauczycieli oraz uczniów.

Nowy, komfortowy budynek przyciąga wzrok z daleka. Wprawia w zachwyt jego niecodzienna w tych okolicach architektura: spadzisty czerwony dach i małe fantazyjne daszki kontrastują z bielą elewacji i doskonale harmonizują z zielenią otoczenia. Jasne mury od strony frontowej ożywia przestronny balkon, gdzie najmłodsi uczniowie odpoczywają po pracy.

Od roku szkolnego 1999/2000 Szkoła Podstawowa została zamieniona w Zespół Szkół Nr 4 w Pawłokomie.

Obecnie w skład Zespołu Szkół Nr 4 w Pawłokomie wchodzi 6-letnia szkoła podstawowa, oddział zerowy, po jednym oddziale klasy I, II i III gimnazjum.

Funkcję dyrektora Szkoły pełni Pani mgr Irena Bilska.

Nowy, komfortowy budynek przyciąga wzrok z daleka. Wprawia w zachwyt jego niecodzienna w tych okolicach architektura: spadzisty czerwony dach i małe fantazyjne daszki kontrastują z bielą elewacji i doskonale harmonizują z zielenią otoczenia. Jasne mury od strony frontowej ożywia przestronny balkon, gdzie najmłodsi uczniowie odpoczywają po ciężkiej pracy.

Obecnie w skład Zespołu Szkół Nr 4 w Pawłokomie wchodzi 6-letnia szkoła podstawowa, oddział zerowy, po jednym oddziale klasy I, II i III gimnazjum, uczy się 166 uczniów. Nadzór pedagogiczny i organizacyjny sprawuje dyrektor zespołu szkół mgr Irena Bilska.